در این سیستم، ابتدا منبع نوری، سطح نمونه را در محدوده طول موج مشخصی روشن میکند. بخشی از نور تابیدهشده از سطح بازتاب میشود و بخشی دیگر ممکن است در ماده جذب شود. اگر نمونه دارای خاصیت فلورسانس باشد، پس از جذب نور میتواند تابشی با طول موج متفاوت منتشر کند. سیستم اپتیکی دستگاه، نور بازگشتی را جمعآوری کرده و به بخش طیفسنجی هدایت میکند تا شدت نور در طول موجهای مختلف اندازهگیری شود.
با تحلیل طیف ثبتشده میتوان رفتار نوری نمونه را در محدوده طیفی موردنظر بررسی کرد. در این فرآیند، هندسه تابش و جمعآوری نور، مشخصات منبع، پاسخ آشکارساز و ویژگیهای سطح نمونه بر نتیجه اندازهگیری تأثیر میگذارند.

بازتاب طیفی و فلورسانس دو پدیده متفاوت هستند که ممکن است در یک سامانه اپتیکی بررسی شوند. در اندازهگیری بازتاب، نور بازگشتی از سطح نمونه تحلیل میشود؛ در حالی که در فلورسانس، نور گسیلشده از ماده پس از جذب انرژی اندازهگیری میشود. برای تفکیک این دو مؤلفه، بسته به طراحی دستگاه، ممکن است از فیلترهای نوری، انتخاب طول موج و آرایش اپتیکی مناسب استفاده شود.
بنابراین، قابلیت اندازهگیری فلورسانس در کنار بازتاب به طراحی واقعی دستگاه بستگی دارد و صرف بازتابی بودن یک سامانه به معنای برخورداری آن از قابلیت فلورسانس نیست.
با توجه به محدوده طیفی و طراحی اپتیکی سیستم، این نوع تجهیزات میتوانند برای بررسی ویژگیهای نوری سطوح، مطالعه مواد دارای خاصیت فلورسانس، ارزیابی پوششها و مواد نوری و توسعه روشهای اندازهگیری آزمایشگاهی به کار روند. در کاربردهای تخصصی، انتخاب طول موج تحریک، محدوده اندازهگیری و روش کالیبراسیون باید متناسب با نوع نمونه و هدف آزمایش انجام شود.
بررسی پروتئینها، اسیدهای نوکلئیک، نشانگرهای فلورسانس و برهمکنشهای مولکولی.
شناسایی و پایش برخی ترکیبات آلی، مواد آلی محلول و آلایندههای فلورسانسزا.
شناسایی و اندازهگیری ترکیباتی که خاصیت فلورسانس دارند یا با واکنش شیمیایی به ترکیبات فلورسانسزا تبدیل میشوند.
استفاده از تحلیل طیفی بهجای اندازهگیری شدت نور در یک طول موج منفرد، امکان بررسی تغییرات پاسخ نوری نمونه در محدوده وسیعتری از طول موجها را فراهم میکند. این اطلاعات میتواند به مقایسه نمونهها، شناسایی ویژگیهای طیفی و توسعه روشهای کنترل کیفیت کمک کند. با این حال، دقت و حساسیت اندازهگیری به مشخصات منبع نور، آشکارساز، تفکیکپذیری طیفی، طراحی مسیر اپتیکی و شرایط اندازهگیری وابسته است.
برای انتخاب اسپکترومتر فلورسانس بازتابی، لازم است محدوده طول موج کاری، تفکیکپذیری طیفی، نوع آشکارساز، هندسه اندازهگیری و ماهیت نمونه مشخص شود. همچنین باید بررسی کرد که هدف اصلی، اندازهگیری بازتاب طیفی، ثبت فلورسانس یا اندازهگیری همزمان هر دو پدیده است. تطبیق این مشخصات با نیاز آزمایش، نقش مهمی در دستیابی به نتایج قابل اعتماد دارد.
در شرکت اوژن اپتیک ، انتخاب و پیکربندی تجهیزات طیفسنجی بر اساس نیاز کاربردی، مشخصات فنی و الزامات اندازهگیری انجام میشود.
تفاوت با اسپکترومتر UV-Vis: در UV-Vis معمولاً نور عبوری یا جذبشده اندازهگیری میشود؛ اما در فلورسانس، نور گسیلشده از نمونه پس از تحریک اندازهگیری میشود. به همین دلیل، روش فلورسانس برای برخی مواد میتواند حساسیت بسیار بالایی داشته باشد، ولی برای همه نمونهها مناسب نیست.
برای مثال، اگر یک نمونه در طول موج ۳۶۵ نانومتر تحریک شود، ممکن است در طول موجهای بلندتری مانند ۴۲۰ تا ۵۰۰ نانومتر نور نشر کند. این اختلاف به دلیل از دست رفتن بخشی از انرژی پیش از نشر نور ایجاد میشود و معمولاً با عنوان انتقال استوکس (Stokes Shift) شناخته میشود. البته مقدار دقیق آن به جنس نمونه بستگی دارد.
رنگ سنج یا کالرمتر
اسپکتروفتومتر پرتابل UV-Vis-NIR